Zorg en welzijn zijn voor mij geen beleidswoorden: ze hebben gezichten.
Ik spreek uit eigen ervaring en heb ook gezien hoe mensen vastlopen wanneer
hulp nodig is, maar het systeem te ingewikkeld is. Hoe de energie weg lekt aan
formulieren, doorverwijzingen en wachttijden, terwijl je deze energie juist
nodig hebt om overeind te blijven.
Wat mij raakt, is dat het lang niet altijd gaat om zware zorg, maar meer om het
gemis aan overzicht, aandacht en tijd. Iemand die meedenkt. Iemand die zegt:
ik blijf bij je tot het geregeld is. Eén vast aanspreekpunt kan dan het verschil
maken tussen verder kunnen of afhaken.
Ik geloof sterk in de kracht van welzijn. In de ontmoeting met de ander, in echt
luisteren naar de ander. Juist dit kan voorkomen dat kleine problemen grote
problemen worden. Of zoals het wel eens mooi is verwoord: Een onsje welzijn
scheelt een kilo zorg.
Voor ouderen betekent dit zolang mogelijk zelfstandig blijven in de eigen
omgeving, met ondersteuning waar nodig. Voor jongeren betekent het serieus
genomen te worden en niet tussen wal en schip vallen. En voor mantelzorgers
betekent het erkenning en steun, voordat het te zwaar wordt.
Zorg moet menselijk zijn, dichtbij en begrijpelijk. Daarom zet ik mij in voor
Lokaal Betrokken. Bij ons is omzien naar elkaar geen systeemvraag, maar een
keuze die we elke dag kunnen maken: gewoon doen.
Hink-Jan Moedt
#5 Lokaal Betrokken
